Ram poet(ik)e

1994.

Postaje urednik književne rubrike u Studentu.
Objavljuje knjigu pesama Anonimna besmrtnost koju promoviše u pozorištu ATELJE 212 sa četrnaest eminentnih glumaca na do tada nezapamćen način. Za knjigu Anonimna besmrtnost dobija nagrade “Matićev šal”, “Milan Lalić” i “Stevan Pešić”.
Poezija mu se prevodi na francuski (prevod: Mireille Robin), italijanski (prevod: Dragan Mraović), engleski (prevod: Gordana Platiša) i španski jezik (prevod: Silvija Monros-Stojaković).

1995.

Postaje sekretar Odbora za ljudska prava Udruženja književnika Srbije.
Osniva izdavačko preduzeće “Ars longa”.
Knjiga Novi potop (izabrane pesme 1984-1994) prvo se pojavljuje u Italiji pod nazivom Il Nuovo Diluvio (poesie scelte 1984-1994); prevod: Dragan Mraović; u izdanju izdavačkog preduzeća “La Vallisa” iz Barija.

1996.

Poezija mu se prevodi na turski jezik (prevod: Ivana Ilić).
Objavljuje knjigu Novi potop (izabrane pesme 1984-1994), koja predstavlja prvi deo zamišljene Elizejske trilogije.
Za knjigu (u rukopisu) Novi Nojev kovčeg dobija nagradu “Blažo Šćepanović”.

1997.

Objavljuje knjigu eseja o fenomenima istorije kulture i duha pod nazivom Fotografije glasova (Bagdala, Kruševac).
Objavljuje knjigu pesama Novi Nojev kovčeg koja (uz knjigu Novi potop) predstavlja drugi deo zamišljene Elizejske trilogije i za koju u Podgorici dobija internacionalnu književnu nagradu “Sredozemni lav” (“Mediterranean Lion”).
28. maja dobija kćer Lunu.
Knjiga Novi potop ( Il nuovo diluvio) izlazi u drugom, izmenjenom i dopunjenom izdanju kod izdavačkog preduzeća “Vannelli” iz Verone, koja ujedno biva nagrađena godišnjom internacionalnom književnom nagradom “Vannelli” kao najbolja poetska knjiga godine. Tim povodom Italijanski kulturni centar u Beogradu priredio mu je književni portret.
Zoran-Bognar-_-Mireille-Robin-Beograd-1998Poezija mu se prevodi na francuski (prevod: Mireille Robin) i bugarski jezik (prevod: Amelija Ilova).
Zajedno sa Farukom Dizdarevićem priređuje i objavljuje hrestomatiju pobednika Limskih večeri poezije pod nazivom Odsjaj snažne reke.
Postaje stalni saradnik novosadskog dnevnog lista Dnevnik.

1998.

Objavljuje knjigu poetsko-fenomenoloških mikroeseja Ejdetske slike.
Knjiga Novi Nojev kovčeg izlazi u Italiji pod nazivom La nuova Arca di Noe (La corrispodenza con l’Apocalisse); prevod: Dragan Mraović; u izdanju izdavačke kuće “Vannelli” iz Verone.
Na Smederevskim međunarodnim pesničkim susretima upoznaje se sa Peterom Handkeom, Lilianom Heer i Antoniom Porpettom s kojima u međuvremenu postaje veliki prijatelj i biva u stalnoj prepisci.
Poezija mu se prevodi na španski (prevod: Carmen Vegas), makedonski (prevod: Branko Cvetkoski), engleski (prevod: Dejan Marković), bugarski (prevod: Galina Dimitrova i Biljana Kurtaševa) i nemački jezik (prevod: Žarko Radaković i Peter Handke).

1999.

Objavljuje knjigu pesama Novi čovek (koja predstavlja završni deo zamišljene Elizejske trilogije) za koju dobija nagrade “Rade Drainac” i “Isidora Sekulić”.
Dobija novoustanovljenu nemačku nagradu-stipendiju “Hubert Burda” koja se dodeljuje za stimulisanje u radu najperspektivnijih mladih pesnika iz istočne Evrope i koja mu je uručena u Langenburgu na Petrarkinim pesničkim susretima. Žiri za ovu prestižnu internacionalnu nagradu radio je u zaista impozantnom sastavu (Peter Handke, Mihael Kruger, Peter Hamm i Alfred Kolleritsch).
Poezija mu se prevodi na nemački jezik i izlazi u austrijskom časopisu “Manuskripte” iz Graza (prevod: Aslan Mahmuti i Elke Schwarz-Mahmuti).
Dobija nagrade “Zlatna struna” i “Pivo Karamatijević”.

2000.

Kulturni centar Republike Srbije u Parizu, koji se nalazi u jednoj od najprometnijih zona grada, preko puta Centra “Žorž Pompidu Bobur”, priređuje mu književni portret (15. mart).
Koautorska knjiga pesama Junge Lyrik aus den Landern und Sudosteuropas (sa slovenačkim pesnicima Majom Vidmar i Urošem Zupanom) izlazi mu na nemačkom jeziku u izdanju Fondacije “Hubert Burda”, u ediciji “Petrarka” (prevod: Peter Handke, Žarko Radaković, Aslan Mahmuti i Elke Schwarz-Mahmuti).
Dobija nagrade “Zlatna značka Kulturno-prosvetne zajednice Srbije” i “Vražogrnački točak”.
Poezija mu se prevodi na jermenski jezik (prevod: Babken Simonjan).
Objavljuje knjigu Elizejska trilogija s podnaslovom “poetsko hodočašće od letargije do liturgije 1984-2000” (Prosveta, Beograd).
Zoran-Bognar-i-Aslan-Mahmuti-Minhen-2002Objavljuje ciklus pesama i autopoetčki zapis (u prevodu Aslana Mahmutija i Elke Schwarz-Mahmuti) u najznačajnijem nemačkom književnom časopisu Akzente (br.3) u kojem su pre njega od srpskih pesnika jedino objavljivali Vasko Popa i Miodrag Pavlović.
Knjiga izabranih pesama izlazi u Kanadi pod nazivom Protoclepsydra u izdanju vankuverskog izdavača “DaDaBaBy Enterprises” (prevod: Dejan D. Marković i Jamie Reid).

2001.

knjige0005Za knjigu Elizejska trilogija dobija nagrade “Zlatni Orfej” i “Srboljub Mitić”, koja, u međuvremenu, izlazi i u Italiji pod naslovom La Trilogia D’ Eliseo u izdanju “La Vallise” iz Barija (prevod: Dragan Mraović).
Poezija mu se prevodi na holandski i friski jezik (prevod: Jan Buruma).
Objavljuje Antologiju savremene srpske poezije tragom estetskog egzorcizma od 1967. do 2000. godine pod naslovom Novo raspeće (Rad, Beograd)

2002.

Koristi prestižnu nemačku stipendiju “Literaturenhausa”, u Villi Waldberti u Feldafingu, jednoj od najetabliranijih evropskih kuća pisaca (kroz koju su, za dotadašnjih sto i jednu godinu postojanja ovog volšebnog zdanja, prošli mnogi veliki pisci XX veka poput Tomasa Mana, Hlebnjikova, Petera Handkea, Salmana Ruždija, Mihaela Krigera, Ištvana Eršija i drugih) gde radi na knjizi pesama Albedo.
Biva gost na četiri međunarodna susreta pisaca (Solun, Pariz, Beč i na “Petrarkinim susretima” u Minhenu).
U čuvenom minhenskom “Lyrik Kabinettu” (11. juni) upriličen mu je književni portret gde je pre njega, od svih srpskih pisaca, u istoriji ovog zdanja, jedino još Miodrag Pavlović bio gost.
Knjiga Elizejska trilogija doživljava i svoje francusko izdanje pod nazivom La Trilogie Elyseenne u izdanju “La Pyramide” iz Montreala (prevod: Mireille Robin i Boris Lazić); dok knjiga Novi potop izlazi na španskom jeziku pod nazivom El nuevo diluvio u izdanju beogradskog izdavača “Dereta” (prevod: Carmen Vegas; recenzija: Antonio Porpetta).
Objavljuje knjigu pesama Albedo (koja predstavlja prvi deo zamišljene poetske trilogije Albedo, Aura, Alhemija) i knjigu poetsko-fenomenoloških mikroeseja Fotografije glasova II.
Kao najmlađi pisac u istoriji srpske literature za života dobija knjigu o svom stvaralaštvu pod nazivom Atletsko hodočašče nad jelisejskim vodama i poljima Zorana Bognara (autori: Vladan Panković i Nikica Banić) u suizdanju užičke “Kadinjače” i požeškog “Svitka".
Poezija mu se prevodi na grčki jezik (prevod: Eduard Dajč i Katerina Karizoni).

2003.

Objavljuje knjigu pesama Aura (koja predstavlja drugi deo zamišljene pesničke trilogije Albedo, Aura, Alhemija) u izdanju grafičkog ateljea “Dereta” iz Beograda.
U Nemačkoj mu izlazi knjiga izabranih pesama Gedichte (A+G, Minhen) koju promoviše 14. maja u Minhenu zajedno sa svojim prevodiocima Lidiom Zimmermann i Alexandrom Weber i specijalnim gostima: Lance Girard (nemački glumac francuskog porekla) i Lezsek Zadlo (poznati poljski jazz muzičar koji svira saksofon i klarinet).
Biva gost književno-likovne kolonije Sićevo.
Gostuje na Sarajevskim međunarodnim susretima pisaca i na pesničkim susretima “Aleksa Šantić” u Mostaru kao prvi srpski pesnik koji je pozvan nakon jedanaest godina od građanskog rata u Bosni i Hercegovini.
Objavljuje cikluse pesama na engleskom u “International Poetry Review” u Americi (u prevodu Maje Stanković) i u “Prague Literary Review” u Češkoj (u prevodu Gordane Platiše).

2004.

U okviru Dana srpske kulture u Minhenu (11. februara) upriličen mu je književni portret povodom dvadesetogodišnjice profesionalnog bavljenja književnošću u novoosnovanom jazz klubu “Die Bank” (Muellerstr. 42).
Objavljuje prvi manualis labor pod nazivom Nomad beskraja (izdavač: Dom kulture “Pivo Karamatijević”, Priboj).
Gostuje na prestižnom međunarodnom festivalu „Struške večeri poezije” u Makedoniji.
Poezija mu se prevodi na švedski (prevod: Mikael Nydahl i Brane Možetič) i makedonski jezik (prevod: Petre Bakevski i Eftim Kletnikov).
Zajedno sa pesnicima Radivojem Šajtincem i Branimirom Bojićem osniva Fond „Ars Longa” za očuvanje lepih umetnosti.

Predhodna strana Sledeca strana
Top